
Fitozaur
Paleorhinus sp. (Dzik, 2001)
Fitozaury były to drapieżne, wodne gady naczelne. Przypominały wyglądem dzisiejsze gawiale, ale miały nozdrza nie na końcu wydłużonego pyska (rostrum), lecz przesunięte na czoło, tak jak wieloryby.
Podobnie jak w przypadku metopozaurów, również nie znamy bezpośrednich przodków fitozaurów. Ukazały się na arenie dziejów niespodziewanie wraz z globalną ekspansją wilgotnych środowisk jeziornych we wczesnej części późnego triasu. Grzbiet miały osłonięty dwoma rzędami tarcz kostnych, a mniejsze płytki tworzyły zwartą zbroję na powierzchni kończyn. Z niewiadomych powodów fitozaury nie przetrwały ostatniego podniesienia poziomu morza przed końcem triasu. W jurze zastąpiły je w środowiskach wodnych krokodyle, których triasowi przodkowie byli zwierzętami lądowymi szybko biegającymi na wyprostowanych nogach.
W Krasiejowie fitozaury stanowią drugą pod względem liczebności (po metopozaurach) grupę kręgowców.
Największy z osobników znalezionych w Krasiejowie, o szerokości czaszki 25 cm i długości 70 cm, miał całkowitą długość ciała około 3,5 m.
Dzik, J. 2001. A new Paleorhinus fauna in the early Late Triassic of Poland. Journal of Vertebrate Paleontology 21: 625-627